Thursday, April 30, 2009

നൊമ്പരം

മഴ പെയ്തു തോര്‍ന്നൊരു സന്ധ്യയില്‍
മിഴിനീര്‍ തോരാതെ നീ നില്‍ക്കവേ അറിയുന്നു ഞാന്‍
പറയാന്‍ വിതുമ്പും നിന്‍ ഗദ്ഗദം
തെളിമാനം കാര്‍മേഘത്താല്‍ മറയ്ക്കും പോലെ
എന്തിനു ഒളിക്കുന്നു നിന്‍ നൊമ്പരം
പിടയും നിന്‍ ആത്മ നൊമ്പരങ്ങളില്‍
ഒരു കുളിര്‍ മഞ്ഞായ്‌ ഞാന്‍ പൊതിയവേ
പിന്നെയും തേങ്ങന്നതെന്തിനു നീ
നിന്‍ മിഴികളില്‍ കണ്ടു ഞാന്‍ ഒരു
ജന്മത്തിന്‍ തീരാ ദുഖങ്ങളും നൊമ്പരങ്ങളും
എന്റെ ഏകാന്ത ജീവിതത്തിലേക്ക് എന്തിനു നീ വന്നു
ഒരു സൌഹൃതതിന് ‍ കുളിര്‍മഴ ആയിരുന്നു
ഏതോ ചെനായ്കളാല്‍ അപമാനിതയായ്‌
നിന്‍ ദുഖത്തിന്‍ ഗാഢത ഞാന്‍ അറിയുന്നു
നിന്റെ ദുഖങ്ങളും വേദനകളും എനിക്ക് സമ്മാനിച്ചിട്ട്
എന്നൈ വിട്ടു പോയോ സഖി
ഒരിക്കല്‍ നീ ആരും അറിയാതെ മരണത്തിന്‍
അഗാധ ഗര്‍ത്തത്തിലേക്ക് സ്വയം താന്നു പോയി
എന്ന് ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു
പ്രിയ സഖി നീ എന്‍ സോദരി ആയിരുന്നു എങ്കില്‍
നിന്‍ ദുരന്തത്തില്‍ ദുഖിക്കാന്‍ ആരും ഇല്ലെങ്കിലും
സോദരി നിനക്ക് തരുവാന്‍
എന്റെ രണ്ടു തുള്ളി കണ്ണീര്‍ മാത്രം

4 comments:

  1. സെന്റി മൂഡ്‌ ആണല്ലോ ... എന്തായാലുംകൊള്ളാം ....

    ReplyDelete
  2. ഓര്‍മ്മകള്‍ ഇതള്‍ പൊഴിക്കുമ്പോള്‍
    പൊഴിയാതെ അടരെതെ നിന്നത് നീ മാത്രം
    ഒരുപാടു ജന്മത്തിന്‍ തീരാ പ്രണയക്കടവും പേറി
    നീ മാത്രമെന്‍ ഹൃദയത്തില്‍ കൂട് കൂട്ടി
    എന്നിട്ടും ഞാന്‍ നിന്നില് നിനെത്ര വിദൂരെ പോയപ്പോഴും
    പിടയുക യായിരുനോരുപാടു കാണുവാന്‍ കേള്‍ക്കുവാന്‍
    നിന്‍ മധു കളമൊഴികള്‍
    ഇവിടെ ഇന്നീ മണല്‍ കാട്ടില്‍ നിന്‍ ഓര്‍മ്മകള്‍
    ഓടിയെതുമ്പോഴും നീ എനിക്കൊരുപാട് ദൂരെ
    ഒരുപക്ഷെ ഇന്ന് നീ എല്ലാം മരന്നോണ്ട് മറ്റൊരടുക്കളയിലാവാം
    എങ്കിലും പ്രണയം നിറഞ്ഞ യാ ഓര്മ്മകളൊരുനലില്‍
    ഇഴപിരിഞ്ഞെങ്ങൊ മറഞ്ഞു
    ഒരു ജന്മ മുന്ടെങ്കിലിനി ഞാന്‍ നിനക്കായ്‌
    മാത്രം ജനിക്കു മായിരുന്നു എങ്കിലും
    ഇനിയൊരു വേര്പാട് താങ്ങാന്‍ കഴിയാത്ത
    ജന്മം നിനക്കായി നല്‍കാം

    ReplyDelete
  3. ബൂലോകത്തേയ്ക്ക് സ്വാഗതം

    ReplyDelete
  4. എല്ലാത്തിനും നന്ദി കുട്ടുകാരെ

    ReplyDelete