Saturday, September 26, 2009

നിദ്ര

നിലാവില്‍ കുളിച്ചൊരുങ്ങിയ ചന്ദ്രികയില്‍
തുറന്നിട്ട ജാലകത്തില്‍‌ല‌ുടെ ഗഗനത്തിന്‍റെ
വിരിതട്ടില്‍ പുഞ്ചിരിക്കുന്ന നക്ഷത്രങളെ
കണ്ടുകൊണ്ടു കല്ലോലിനിതന്‍ കുഞ്ഞിളം
ഓളങ്ങളെ തഴുകി എത്തുന്ന
മന്ദമാരുതനേറ്റു ഞാന്‍ കിടക്കവേ
പാതിരാപൂക്കള്‍ വിടര്‍ന്നതിന്‍
സുഗന്ധം നാലുപാടും പരന്നപ്പോള്‍
ആ സുഗന്ധത്തില്‍ ഞാന്‍ ലയിച്ചു ചേര്‍ന്നു.
ഈ പ്രകൃതിതന്‍ വിലാസങ്ങളില്‍
അഭയം പ്രാപിച്ചു കൊണ്ട് മനസിന്റെ
ദുഖങ്ങള്‍ മറന്നൊന്നു മയങ്ങാന്‍ ഞാന്‍ കൊതിച്ചു
മരിക്കാത്ത പ്രതീക്ഷകളും മറയാന്‍
മടിക്കുന്ന സ്വപ്നങളുംമനസിന്റെ ഇരുണ്ട
നിലവറയില്‍ മോക്ഷം കാത്തു കിടക്കുന്നതിനാല്‍
സാധിക്കുന്നില്ല എനിക്കൊന്നു മയങ്ങാന്‍
വിദൂരതയില്‍ നിന്നുമെന്‍ കാതുകളിലേക്ക്
ഒഴുകിയെത്തിയ വേണുഗാനം
ശ്രവിച്ചു ഞാന്‍ നിര്‍വൃതി കൊണ്ടു
ആ ഗാനത്തിന്റെ വശ്യതയാല്‍
എനിക്കൊന്നു ഉറങ്ങാന്‍ സാധിച്ചു
ഇനി ഒരിക്കലും ഉണരാതെ

4 comments:

  1. കൊള്ളാം..

    ആശംസകൾ.

    ReplyDelete
  2. നല്ല കവിത. ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.

    ReplyDelete
  3. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  4. കവിത കൊള്ളാം...

    ReplyDelete