Thursday, January 7, 2010

പ്രപഞ്ച സംഗീതം

അനന്തമായ ഏതോ മഹാ വിജനമാം
വഴിത്താരയിലൂടെ ഒരുപാടു നൊമ്പരങ്ങള്‍
മനസ്സിലേറ്റി ഓര്‍മ്മകളില്‍ സ്വയം നഷ്ടപ്പെട്ടു
ഞാന്‍ തനിയെ നടക്കുമ്പോള്‍
ഹൃദയത്തെ ആര്‍ദ്രമാക്കി തീര്‍ക്കുന്ന
ദിവ്യസംഗീതം പോല്‍ ഒരു കുളിര്‍മഴ
എന്നിലേക്ക് പെയ്തിറങ്ങി...
പ്രകൃതി സ്വയം മറന്നു പാടുകയാണ്
ഈ പ്രപഞ്ചം ഒരു അലൌകികമായ നാദധാരയില്‍
കുളിച്ചു നില്‍ക്കുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി
ഈ പ്രകൃതിതന്‍ സംഗീതം ശ്രവിച്ചു കൊണ്ട്
അനന്തമായ ഇ ആകാശത്തിന്റെ
അഗാധ നീലിമയിലേക്ക്‌ ഒരു പക്ഷിയെ പോലെ
ചിറകടിച്ചു പറന്നുയരാന്‍ കൊതിച്ചു പോയി
എല്ലാം എന്‍റെ വെറും സ്വപ്നങ്ങള്‍ ആണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും
അനന്തമായ ജീവിത യാത്രയുടെ അവസാനം തേടി
നടക്കുകയാണ് ഞാനും എന്‍ നഷ്ട സ്വപ്നങ്ങളും...

4 comments:

  1. സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക് നഷ്ടങ്ങളില്ല !

    നന്നായിട്ടുണ്ട് .. ഇനിയും എഴുതുക

    ReplyDelete
  2. വിജനമാം വഴിത്താര അനന്തമായി നീളുമ്പൊഴും, സ്വപ്നം കാണാന്‍ കഴിയുന്നു എന്നതാണ് മുഖ്യം.

    ആശംസകള്‍.

    ReplyDelete